www.tvhouten.nl ;

de geschiedenis 2009

Runnersworld Bosloop Leiden - 4 jan 2009 - tijd: 57.24 Zorg en Zekerheidcircuit
Wat er ook verwacht werd, het kwam niet. Geen ijzel, geen sneeuw en geen regen. En ook geen geweldige tijd. Slechts vier maal liep ik bij een wedstrijd langzamer.
Waren het de oliebollen of de champagne, of had ik toch weer teveel aan; ik dacht dat het zou vriezen. Ofschoon ik gaandeweg toch behoorlijk koude handen kreeg.
Okay, na de start de bekende flessenhals en doordat ik niet helemaal vooraan stond heb ik zelf 14 seconden minder geklokt maar ook dat maakt weinig uit. Maar ondanks dat alles liep ik lekker. Het ging relaxed en nadat ik achterin gestart was liep ik de hele weg alleen maar mensen voorbij. Steeds weer een groepje verder, en dat zo'n zes tot zeven keer. Maar evengoed had dat dus sneller gekund.
Efin, er ligt nog een heel jaar voor ons en het kan geen kwaad om te beginnen met een gewoon hele lekkere loop.

Vakantiemakelaarloop Uithoorn – 25 jan 2009 – tijd: 54.18 Zorg en Zekerheidcircuit
Als ik opsta is alles wit, niet van de sneeuw maar de rijp. Het is rond het vriespunt met een koude wind maar wel veel zon.
Door de planning van de lopen zijn we vroeg en kan ik anderen wegjuichen en sommige al weer zien finishen.
Ik start met een goed tempo. Vrij snel na de start zie ik een koppel van twee lopers dat ik bij kan houden. Dat lukt goed, al gaan ze best hard. Door de polder, een smerig modderpad en dan naar de Amstel. We lopen tegen de harde koude wind in. Ik merk dat het tempo hoog ligt en weet het koppel bij te houden.
Na 4 kilometer zat ik nog op een schema van 53 minuten maar daarna ging het moeizamer. Ik maak kilometers van 5.30 en zak zelfs naar 5.40 in de 9e kilometer. Ik voel dat ik helemaal op ben.
Maar zodra de wind weg is omdat we de bebouwde kom in duiken gaat het beter. En met de finish in zicht, en de aanmoediging van Ed en de clubgenoten krijg weer meer energie al moet het uit mijn tenen komen. De laatste kilometer doe ik in 5.13.

Clubcircuit Eiland van Ome Niek – 31 jan 2009 – tijd: 52.31 Voorschoten 97 Merkwaardige omstandigheden, een opspelende kiespijn, bezweet van het tegen de wind in fietsen, maar bevroren van de kou. Spannend dus.
Het was weer een gezellig weerzien. Velen vroegen zich vertwijfeld over hoeveel lagen je nodig had om de kou te trotseren, met de wind mee echter was het toch weer warm.
Ik hield het bij twee lagen en had onderweg slechts een beetje koude handen.
Ik ging goed van start, even inkomen en Corrie bijhouden die toch alweer tientallen meters verder liep leek me een goed streven. De eerste 2.5 kilometer gingen heel lekker. Toen het keerpunt –fijn bij Marjolein te zijn– en na 3.5 de weg met de koude tegenwind. Daar lukte het om bij Corrie en het koppeltje waar ze in liep te komen. Best een lekker tempo.
Bij het keerpunt van de 5 schopte ik de pion omver en Corrie versnelde tactisch met de wind mee. Dat lukte me niet en ik bleef achter. Ik zakte iets in tempo maar het voelde pas zwaarder toen ik tegen de 7 kilometer zat. Na het keerpunt was het afzien.
Zelfs Marja (wat een compliment voor haar is) ging voorbij. Weer die tegenwind. Koud en afzien. Toen de hoek en het laatste stuk. Op het laatste stuk nog iets versneld maar veel zat er niet meer in. Marja hield het niet bij, ze bleef achter maar liep toch geweldig. Corrie liep iets voor me en het verschil viel uiteindelijk reuze mee. Ik had toch nog iets ingelopen blijkbaar.

Z&Z circuit Roadrunnersloop–Leiden – 1 mrt 2009 – tijd: 54.40 Zorg en Zekerheidcircuit
De eerste voorjaarsloop: weer met korte broek. De zon kwam een heel klein beetje door maar in de polder nog een fris windje.
BramPracht_Roadrunnersloop (4K) De start ging, bij mij, goed - veel anderen zaten vast in de drukte door de flessenhals na de Jacob van Campenlaan. De eerste twee kilometers allebei in 5.30. De derde ging iets sneller. 27.12 en ik wist goed tempo te houden.
In de polder wat koele wind, maar langs het spoor wel tegen. Bij 27.12 passeerde ik het 5km–punt. Met twee, eerst drie willekeurige andere lopers vormde ik een koppeltje dat de van de 5 tot de 7 km gelijk op liepen. Daar haakte ik en de andere man af, de dame ging te hard, en door Zoeterwoude ging het iets langzamer, mijn tempo zakte wat terug.
Toch herstelde ik weer iets en liep ik op de Vrouwengweg de loopster van ons groepje weer voorbij. De andere man was al afgehaakt. Gingen zij langzamer of wist ik vol te houden; feit is dat ik ze achter me liet was en dat doet goed zeker in de laatste kilometers. Maar de laatste kilometer kostte veel moeite ondanks de aanmoediging van Han moest de versnelling aan het eind uit mijn tenen komen. Maar het lukte, ik passeerde voor de 55 op de klok de finish. En door de uitputting vergat ik mijn horloge, de netto tijd zal rond 54.40 zijn. Lekker gelopen!

Z&Z circuit Voorschotenloop–Voorschoten – 22mrt 2009 – tijd: 55.10 Zorg en Zekerheidcircuit
Een mooie zonnige dag, maar met een wat koude wind. Ik ging rustig weg en moest er een beetje inkomen maar ik wist goed tempo te houden. Afwisselend liepen we op de wind, wat koud maar wel verkoelend was. Of van de wind, en dan was de zon behoorlijk warm. Vlak voor de 5 geprobeerd het tempo iets te verhogen en dat lukte wel een beetje. Vanaf dat moment probeerde ik met iemand op te lopen, dat ging lang goed. Maar het tempo lag te hoog merkte ik. Bij 7km moest ik terugschakelen en eigenlijk had me teveel energiegekost want van het 8 kilometer naar het 9 kilometerpunt ging het veel te langzaam. Maar eenmaal bij 9 vatte ik moed en besloot er nog even wat tegenaan te gooien. Loper voor loper kwam ik naar voren en vlak voor de finish wist ik nog een clubgenoot te passeren. Maar spectaculair was de tijd niet. Net boven de 55. Het viel al met al een beetje tegen.

Zandvoort Circuit Run – 30 maart 2009 – tijd: 1.07.40 (website)
Nog voor de loop wisselde ik mijn lange broek voor de korte. Het werd steeds warmer en zonniger. Ik kwam een viertal clubgenoten tegen die weliswaar later moesten starten maar we gingen samen richting start.
De stemming was goed en bij de start gingen we een goed tempo weg. De warmte werd al gelijk voelbaar op de heuvels van het circuit.
Daarna naar het strand. Het liep lekker en ik wist goed tempo te houden. Aan het eind van het strand moesten we de boulevard op, een steile helling – toch al niet mijn ding – maakte dat ik behoorlijk wat energie verloop en dat was in de tijd ook zichtbaar. Aan het eind van de boulevard draaide we de stad, (dorp?) in. Tussen de huizen en door de winkelstraten was het goed lopen. Een groot deel van die route liep langzaam naar beneden waardoor het goed mogelijk was tempo te houden.
Toch koste het me ongeveer bij de 9km wel moeite het vast te houden. Ik begon het te voelen, het parcours kende ik dus ik wist wat we kregen en dat was toch beest zwaar.
Maar ik wist vol te houden en merkte zelfs dat ik op lager schema dan vorig jaar zat en dus mijn tijd zou kunnen verbeteren. Maar de laatste kilometers gingen weer omhoog en de temperatuur steeg.
Het lukte, met een kleine eindsprint kwam ik totaal uitgeput over de Finish.
In een, ja toch, snellere tijd dan vorig jaar. Geweldige tijd, geweldige loop.

Clubcircuit Wassenaar strand Paviljoen Sport – 4 april 2009 – tijd: 1.08.58
Gisteren scheen de zon en was het warm maar vandaag niet. En al helemaal niet aan het strand. Het was er koud met een hele harde wind. Ook was het hoog water dus of natte voeten of rul zand.
In tegenstelling tot vorige week wisselde ik nu de korte broek voor de lange.
En wat doen wij, wij gaan ervoor. Samen met Corrie ging ik van start. Veel te hard zei ze. Na 1 kilometer terug tegen de wind in en daar verloor ik Corrie die de hele loop wel vrij dicht achter me zat. Ik liep even vlak achter Marijke, die het bewust heeeel rustig aan deed.
2,5 kilometer moesten we tegen de wind in. Dat was lang en zwaar. Ik vroeg me af of ik het wel ging volhouden maar uitgeput kwam ik bij het keerpunt. Toen weer 2,5 met de wind mee en dat ging veel beter. Weliswaar was er hoog water en dus mul zand maar toch.
Bij het volgende keerpunt er weer tegenin. Jeetje het kostte grote moeite en voor het eerst sinds lang was het tweede deel van mijn loop langzamer dan het eerste deel.
Maar na veel geploeter kwam Marjolein weer in zicht. Daarna zou het nog 1,5 terug zijn. En dat lukte. Het lukte me zelf wat tempo te maken door wat hoger op het duin te lopen waar het iets harder was.
Ver na het uur kwam ik binnen, maar in vergelijking tot de anderen zat ik op het goede schema. Maar na een appelpuntje en een warme choco waren de meeste van ons al weer helemaal mens.

Singelloop Leiden – 17 april 2009 De afgelopen keren liep ik de Singelloop alleen en probeerde ik een leuke tijd te maken. Deze keer niet. Dit keer liepen we met een aantal van de vereniging en wat aanverwanten op een lekker trainingstempo afgestemd op de zwakste schakel. En, eerlijk is eerlijk dat was niet heel langzaam, zo was het ook weer niet.
Peter hield het allemaal een beetje in de gaten en in een shirt van Toekomst voor Rwanda(?), want we liepen voor het goede doel vielen we goed op.
Het is overigens meer een family–run dan dat je tijd maken kunt want voor je het weet besluit ineens een groepje mensen op wandelen over te stappen of gewoon midden op de weg even uit te puffen.
Dat kan iedereen overkomen maar ga dan rustig aan de kant, of op de stoep lopen. Maar als je daar een Sporklasser fijntjes op wijst krijg je een grote mond,die tak van sport kende ze al wel.
Maar goed, we liepen hem uit en nadat ik wegging, omdat ik het koud kreeg kwam er nog een fotograaf van het Leidsche Dagblad om de groep vast te leggen. Ach, het was vooral leuk met elkaar en effe gezond. Tijd was even niet van belang.

Z&Z circuit Omloop van Noordwijkerhout–Noordwijkerhout – 26 apr 2009 – tijd: 54.57 Zorg en Zekerheidcircuit
Bij het opstaan regende het, en dat bleef zo tot ik na de loop thuis weer fris en schoon op de bank zat. Soms zit het mee en soms zit het tegen.
Het was een lichte regen zonder enige wind, dus de wolken bleven goed hangen. Maar desnietegenstaande moest er gelopen worden. Tussen de druppels door wat inlopen en gelukkig was er een starttent waaronder we vlak voor de start nog even droog konden staan.
Het was echt even inkomen. De eerste vier kilometers gingen dan ook steeds sneller. Ik houd niet van regen en het werd dus pas lekker lopen toen de regen en de transpiratie in gelijke mate over het lichaam verdeeld waren en ik niet meer voelde wat wat was.....
Schrik niet, de eerste kilometer deed ik in 5.53 en de vierde al 5.24. Daarna zakte ik af, maar de laatste 3 kilometers zaten weer dicht rond de 5.30. De laatste kilometers ging ik toch wel wat mensen voorbij. Langs de vaart was ik een koppeltje van "Duif" voorbij gegaan maar bij 9,5 kwamen 2 ervan weer langszij. En.., in een beduidend hoger tempo. Tja, die hadden zich duidelijk ingehouden voor hun derde man, want die was niet meer te vinden.
En het bleef maar regenen. Alle waardering voor diegene die langs de route nog hebben aangemoedigd.
Met het eind in zich lukte het nog even te versnellen en twee andere mensen voor te blijven. Volgens mijn eigen klok finishte ik in 54.57. Van de 32 keer dat ik 10 km liep, liep ik net zo vaak harder als langzamer dan vandaag.

Leiden Marathon – 17 mei 2009 – tijd: 2.06.06 Leiden Marathon
marathon_2009_leiden_bij_Peter_Corrie (73K) Bij het opstaan vanochtend kwam het water nog met bakken uit de hemel. Maar verzekerde de buienradar mij, om tien uur zou het droog zijn. Op naar de Garenmarkt en in de tas toch maar een plasticzak annex regenjas gestopt.
Maar het klopte, het werd beter. Dat wil zeggen droog. Na wat clubgenoten tegengekomen te zijn toog ik naar de start. Ik stond vrij ver vooraan. Even begon het licht te regenen maar het zette niet door. De start en hop, gaan!
marathon_2009_leiden (21K) Even inkomen maar in de polder ging het best lekker, al kreeg ik vrij snel het gevoel dat het geen top tijd ging worden. Zoeterwoude door was een feest. Daarna een verkoelende wind op de Westeindseweg, want ondanks dat je niet de zon zag was ik al behoorlijk warm. Na de Vlietlanden Voorschoten in en op de Krimkade voelde ik dat het zwaarder ging. Bij het 10 kilometerpunt ging het nog goed, tijd 57 minuten al denk ik dat het werkelijke punt iets verder lag. Langs de Vliet toch werd het weer iets warmer. Of kwam dat door de begrafenismuziek die het gespeeld werd bij de drankpost. Wel langs het water wat steken in mijn zij, een zeurderig gevoel.
Vanaf dat moment natuurlijk wel zeer bekend parcours. Even lachen voor de foto; Corrie en Peter bij Ter Wadding. Daarna de Stevenshof in, meer bekenden gezien maar toch ging het steeds zwaarder. Het parcours in de wijk was om onbegrijpelijke redenen was zigzaggend waarschijnlijk kwamen ze meters te kort.
De hol op naar de fietsbrug waar Monica me op de foto zette. De busbrug af, waar Ed langsfietsend me aanmoedigde maar er veel snelheid kon ik niet meer maken. Het werd afzien. De tunnel na de Agaatlaan en het laatste stuk voor de Vondellaan werden het dieptepunt. Na Vondellaan, die heel zo feestelijk niet klonk, of lag dat aan mij, langs de IJshal en dan komen de laatste kilometers.
Alsof het nog niet genoeg was kreeg ik meer last van mijn teen. Na de finish zag ik een grote bloedblaar.
Lukte het hier vorig jaar nog na de Vondellaan wat snelheid te maken. Nu lukt dat absoluut niet. En was het een kwestie van standhouden. Ik wilde voorkomen dat ik moest gaan wandelen, en dat lukte me maar de tijd tikte door.
De brug over het Galgewater was een hele klim, en vanaf dat moment wist ik dat het eind in zicht was. Ik telde de honderden meters en finishte net voorbij de 2 uur en 6 minuten.
Uitgeput_na_de_marathon_kle (8K) Iemand van de organisatie ving me op, want na de finish begon het een beetje te draaien maar met wat water en sportdrank ging het wel weer. Aankleden en naar huis.
Het was wel weer gelukt, al moet je niet vragen hoe.

Clubcircuit Hazerswoude bij Jeu de Boer – 13 juni 2009 – tijd: 56.09
Ja, "Jeu de Boer", wie wil weten wat dat inhoud moet maar zelf gaan kijken. Voor elk wat wils, maar ook lekkere koffie en gebak.

Wij kwamen er om hard te lopen. Een grote groep, met name 5-kilometer lopers, een bijna strak blauwe lucht en een mooi polderlandschap waarbij de temperatuur al lekker opliep. Dat was de situatie ter plekke.
Het was een afwisselend parcours, bruggetjes, stukje bos, door het weiland en langs het talud van de polderboezem, of een-of-andere brede sloot. Veel ander volk was er niet, wat wandelaars en fietsers.

Na de start lukte het me op Robbert bij te houden die langzaam op gang kwam want na 2 km was ik hem voorgoed kwijt en uiteindelijk kwam hij enkele minuten eerder binnen. Achter me, maar ook daar zat uiteindelijke enkele minuten, tussen liep Pauline. Dat betekende dus dat ik alleen liep, met niemand om me heen. Dat betekent dat alle puf uit het eigen lichaam moet komen en niemand je echt opzweept. Dat was jammer. Ik miste Corrie, die loopt altijd in de buurt - meestal voor me, soms achter me (of was het andersom).

Door het heen-en-weer-parcours liepen de medelopers je wel op de andere weghelft tegemoet en dat is wel weer leuk. Je ziet wie er voor en achter je loopt en soms ben je (als achterblijver) toch getuige van de wisseling in de kopgroep, of zoals ik vandaag, de spannende finish van de 5.

Ik ging dus met, of door, Robbert snel van start. Ik klokte elke 2,5 km en de twee volgende tijden vielen lager uit ook al omdat het toch wel warm werd. Nadat ik de laatste keer het keerpunt voorbij ging lukte het iets sneller te gaan, want naar de koffie.
Na de laatste bocht moest ik nog best een eind maar ik probeerde te versnellen. Dat pakte verkeerd uit, te hard en dat was dom want nu lukte het helemaal niet meer. Ook het laatste rechte stuk ging te langzaam en het lukte niet meer binnen de 56 binnen te komen.

Met 56,10 was het geen toppertje maar wel een mooie loop. En natuurlijk even bijkomen op het terras.

Clubcircuit Katwijk bij Willy Noord – 4 juli 2009 – tijd: 1.02.52
Toen ik onder de parasol bij Willy Noord aan het Katwijksestrand een appelpunt met slagroom zat weg te werken ging het wel weer, maar het uur ervoor was afzien geweest. Lopen op een warme zaterdag die voorzien van een strakblauwe lucht en, niet onlogisch, geen schaduw kende op boulevard en strand. Dat is geen sinecure.
De start was op het strand en dan direct door het mulle zand de duinopgang op. Je was nog geen tweehonderd meter verder en al uitgeput. Gelukkig ging het, over de boulevard, langzaam dalend verder. Maar wel de hele Katwijkse boulevard af, dus voorbij de helft toch ook weer wat omhoog. Lopend langs allerlei mensen die hier kwamen om de dag in gepaste rust door te brengen aan het strand.

Aan het eind van de boulevard stond Marjolein - bij de waterpomp - die je hetstrand op wees: 'over de betonnen platen terug over het strand'. Daar hoefde we maar een klein stukje door het zand te ploegen voor we op het harde strand kwamen. En dan terug. Even zoeken naar waar je het lekkerste liep, beetje hellend of in de schelpen of ietsje wegzakkend. De wind in de rug gaf weinig verkoeling.
Dan aan het eind een steeplechase-achtig gedoe bij de Buitensluis van Katwijk. De basaltblokken waren te glad en gevaarlijk, het zand mul en koos je voor lekker lopen dan moest je effe klimmen, koos je voor niet klimmen had je veel zand.
En dan naar het einde van de ronde. Langs de pionnen waar inmiddels de gefinishte vijf-lopers al weer aanmoedigden om die helling naar boven te nemen waarna het hele parcours nogmaals doorlopen moest worden.

De eerste ronde ging niet slecht. Na de helling liep ik in een ploegje met Corrie, Merel en Jan. We liepen we in een behoorlijk tempo de boulevard op. Robbert zat een eind voor ons maar de afstand tussen hem en ons leek heel langzaam af te nemen. Voordat we het parcours éénmaal gelopen hadden, waren we elkaar genaderd en gingen we de tweede ronde in. Maar ik haakte snel af. Die tweede keer over de helling kostte heel veel energie en als eerste van de vier liet ik tempo iets zakken. Jan en Robbert zag ik zelfs langzaam uitlopen op de dames.
De boulevard ging nog wel, maar op het strand werd het ploeteren. De net niet harde ondergrond en de warmte gingen parten spelen. Het werd een kwestie van uitlopen. Bij de Buitensluis nog even klimmen en doordat ik te vroeg van het richeltje sprong kwam ik geheel in het zand terecht. Daarna nog een klein stukje, en met een aanmoediging van Ed finishte ik in 1 uur en 3 minuten. In tweede ronde had drie minuten meer nodig gehad.
Maar even heen en weer wandelen om op adem te komen en de laatste lopers met applaus binnenhalen. Een topprestatie van eenieder, en toen dus naar die appelpunt. Van de club, geweldige club!

Vlietloop Voorschoten – 6 september 2009 – tijd: 58.49website Vlietloop
De Vlietloop begint altijd in het rustieke centrum van Voorschoten. Daar zal het nooit aan liggen. Het was goed weer - ofschoon het snel warmer werd, veel lopers en ook onderweg waren door het mooie weer wel wat mensen komen kijken.
De start ging lekker, langzaam op tempo komen en nog even een goede plek te vinden in de massa. Het liep lekker maar niet heel vlotjes, al snel zakte ik wat terug. Het was mijn eerste loop weer sinds de zomervakantie. Het bruggetje bij Allemansgeest was nog even pittig en dan langs het water verder.
Vlietloop vlak voor 10km punt Bij de 5 kilometer had ik inmiddels een halve minuut meer nodig per kilometer en kwam ik wel erg dicht bij de 6 minuten. 28.21 klokte ik op de 5 km vlak voor de Hoflandbrug.
Maar toen we eenmaal de brug over waren ging het wel iets beter. Mijn gebruikelijke dip zat dit keer voor de 5 en niet erna. Langs het water dus weer terug en de Voorschoterbrug over. En daar ging het steeds weer mensen voorbij, dat is wat een mens nodig heeft. Door Voorschoten verder terug en doordat er meer lopers waren dan vorig jaar liep ik niet zo ongeveer alleen meer op dit stuk (het Frans Halsplantsoen). Stuk voor stuk pakte ik er een loper bij. In de verte zag ik een Voorschotenshirtje maar dat was vermoedelijk iets te ver weg. Maar ach ik kon het proberen.
Vlak voor de finish van de Vlietloop Ja, en dan de hoek om. De Fabriciuslaan, dan is het einde in zicht want daar in de verte ligt het 10-kilometerpunt. Iets aanzetten nog en vlak voor de 57 lukt het me om de 10 kilometer te passeren. Uiteindelijk heb ik toch, op de hele lengte, een goed tempo weten te houden. De 2e 5 kilometer liep ik in 28.21, de eerste in 28.27. Nou, netjes toch?
De laatste 400 meter dan nog en het lukt me nog een enkeling in te halen. Vlak naast me komt een blonde loopster die net als ik iets versnelt, maar Foto_Vlietloop_AnitaBoom (11K) ik haal alles eruit wat ik nog heb en doe de laatste 400 meter ruim binnen de 2 minuten.
Het geheel geeft geen geweldige tijd maar het seizoen is nog maar net begonnen.

Clubcircuit Wassenaarse Slag Paviljoen Sport – 12 september 2009 – tijd: 52.51
Een clubcircuit. Da's altijd gezellig, beetje onder elkaar wat gasten en koffie met gebak na. Geen ingewikkeld parcours want het moet eenvoudig. Er is immers maar één niet lopende vrijwilliger (buiten het tijdwaarnemingsteam) en dat is ons keerpunt en ze heet Marjolein. Het is dus op en neer, en voor 10 kilometer dat twee keer.
Vandaag was dat in de duinen bij de Wassenaarse Slag, bij Paviljoen Sport. Het parcours liep van het parkeerterrein bij de Slag tot aan 'de klip'. Vorig jaar liep ik hier een fenomenale tijd van 50.50 (zie hier).
Op strand stond een flinke wind maar in de duinen veel minder. Er waren redelijk wat wolken maar de zon brak daar steeds meer doorheen en het warmde flink op.
Na de start snel weg. Corrie en Merel kwamen me vrij snel voorbij en ik wist hen bij te houden. Corrie moedigde me nog aan te blijven praten maar dat lukte me al sinds de start niet meer. Ik bleef vlak achter hen tot vlak voor het eerste keerpunt waar ik bij 12.59 passeerde. Dat was wel een gigantische tijd. Ik probeerde het tempo vast te houden. Dat was moeilijk maar het lukte wel, de afstand tot de dames werd zeker niet groter en bij 25.55 keerde ik bij de start voor het tweede deel. Ik had dus zelfs nog weten te versnellen. Vermoedelijk heeft het parcours daaraan bijgedragen, de stukken terug gingen meer heuvelafwaarts en daardoor was het makkelijker om snelheid te maken.
Maar nu kostte het meer moeite, de warmte en de zon gingen mij parten spelen en de benen begonnen het tempo ook te voelen. Geweldige aanmoedigingen van medelopers die in tegenovergestelde richting liepen. Bijna een minuut meer had ik nodig voor deze 2,5 kilometer; 13.49 waarmee ik op 38.44 weer bij Marjolein kwam. "Hup, naar beneden, de dames voorbij en naar de koffie", moedigde ze me aan. Jaja, die koffie zeker maar de afstand tot Corrie en Merel was zeker een halve minuut –ik kon ze zelfs niet meer horen– en dat kon ik niet meer inhalen. Achter mij kwamen ook nog lopers maar die konden mij ook niet meer inhalen.
De laatste ruim 2 kilometers werden zwaar en evenals vorig jaar verlangde ik naar het eind. Ik zette alles op alles. O ja, nog een bocht. Jeetje weer naar boven.
Een eind voor de finish stond Ed, die een kleine eindje mee opliep en inschatte dat ik binnen de 53 minuten zou blijven. Dat zou mooi zijn.
De laatste meters perste ik er werkelijk alles uit en, inderdaad mijn klokje gaf 52.51 aan toen ik binnenkwam. Ik moest ruimschoots de tijd nemen om uit te blazen. Nadat iedereen binnen was naar de strandtent, even bijkomen met twee bananen en de energiedrank. Deze keer maar eens geen gebak.

dam tot Damloop – 20 september 2009 – tijd: 1.39.55 website Dam tot Damloop
thumb_revalidatiefonds (10K)
De Dam tot Damloop is vooral een feest. Natuurlijk kun je een goede tijd maken, dan moet je bij de start je tussen de mensen door zien te wurmen of ze bijna onderste boven lopen. En uitkijken want voor het eerste kilometerpunt zie je er zelfs al een handvol op de wandelstand schieten. Tja, dan is 16 kilometer nog een heel eind.
Ik wist vooraf al dat ik niet de tijd van vorig jaar zou halen. Iets te moe, iets teveel bezig met andere dingen en, maar dat bleek pas tijdens de loop, veel meer zon dan ik verwacht had. Was het bij de start nog zwaar bewolkt, dat verdween na zo'n 3 kilometer volledig en mijn bijna kale bol werd daarmee behoorlijk verhit.
Maar laat ik bij het begin beginnen. Ik startte relatief vroeg (11.40 uur) omdat ik met het Revalidatiefonds in het goededoelenvak zat. Na een rustige start, ook minder druk want in ons vak blijkbaar minder mensen dan vorige jaar in het bedrijvenvak, door de IJ-tunnel die behoorlijk dampig en broeierig was. De tunnel uit omhoog. Ik moest er even inkomen. Maar het lukt me goed het toch wat rustige tempo vast te houden. Ik weet me de weg nog goed te herinneren, dat is wel prettig – ik weet wat er nog komt – en af en toe ga ik nog wat mensen voorbij.
Damloop09 (191K) Mooi punt is als je van de Buiksloterdijk afdaalt naar Kadoelen, een hele gezellige buurt en ook daarna veel muziek en mensen; dat houd je op de been. Stukje dijk en dan weer langs de buurtcafés waar de muziek zo hard staat dat het goed is om snel voorbij te lopen. Tussen de bebouwing vooral in het Molenwijkpark veel bomen en dus schaduw. Maar op een gegeven moment weer open veld, de Verlengde Stellingweg; dus zon maar ook wel wat verkoeling van de wind. Met veel feestvertoon kom je langs het 10 km punt. Daarna het vervelendste stuk, het industrieterrein maar daarna komt het eind natuurlijk snel naderbij.
Zaandam in, die hele lange smalle winkelstraat waar het me de vorige keren nog lukte iets te versnellen maar nu niet. Het was afzien, maar wel genieten van al die mensen.
Toch bij de voorlaatste brug, nog een heuse klim op dat moment, waar je echt het centrum induikt lukte het me nog om een medeloopster aan te moedigen en tussen de massa kwam de finish dichter bij. Ja, en toen het laatste rechte stuk en het zat er op. Bij lange na niet de 1.31 van vorig jaar, maar 1.39.55 –een tijd die tussen de eerste en de twee keer dat ik meeliep lag.

Halve van Katwijk (Saton) – 26 september 2009 – tijd: 1.39.55 website Halve van Katwijk
Ik weet niet hoe het kwam maar na de Damloop had ik nog geen zin in een tien kilometer. Bovendien bevat de tien in Katwijk ook zo'n giga zware duinklim om op het strand te komen. Dus, dacht ik, ik doe een vijf.
De start, gewoontegetrouw voorzien van een man die continu in de microfoon allerlei wetenswaardigheden schreeuwt, is op de boulevard. Daar is het al best warm maar wel zwaar bewolkt. Dat laatste duurt niet lang, al snel na de start breekt de zon door en loopt de temperatuur verder op en, ondanks dat we echt op de kust zitten, is er geen wind.
Alle afstanden vertrekken gelijk en het idee dat ik maar 5 kilometer te gaan heb maakt dat ik er een behoorlijk tempo in zet. Boulevard, winkelstraat door en dan weer terug over de boulevard richting Zuidduinen. We lopen omhoog en draaien de Sportlaan op.
Dan de duinen in. Eerst een rustig plat stukje en bij het 2,5 km punt slaan de lopers van de 5 af en gaat de rest rechtdoor.
Er zijn er maar weinig die in de buurt lopen.Katwijk Saton 2009 5km, ongeveer 4 km gelopen Een eind verder zie ik Marieke lopen, dat biedt een uitdaging maar het is wel een heel eind. Dit stukje duinen hebben we de laatste weken regelmatig gedaan bij de training, dat scheelt wel.
Dan het fietspad over bij het kampeerterrein en de 'helling van Ed' op. Ook deze helling maar met veel steviger ondergrond en toch ietsje minder stijl, gaat over het duinen om op strand te komen.
Door goede training zouden we dit fluitend doen, had Ed gezegd. Voor dat fluiten heb ik even geen tijd maar wel ken ik de heuvel nu zo goed dat ik hem tot bovenaan in tempo haal.
Het mulle zand naar beneden. Zo'n afdaling geeft wat lucht, maar dan moeten we langs het strand verder. Het is, volgens mij hoog water en er is maar een klein strookje hard zand. Alhoewel, ook dat is niet hard maar soppig. Je zakt net iets weg. Ga je iets naar links zit je in het water, ga je iets naar rechts loop je door het mulle zand. Efin, doorlopen maar.
Aan het eind een stuk heen en terug over het strand bij het 4 kilometerpunt alvorens we omhoog gaan. Ik zie dat ik dichterbij Marieke gekomen ben, veel andere bekenden zie ik niet. Alleen Kay, als ik het goed heb, die op de wandelpas is overgegaan.
Mijn benen beginnen het zand te voelen. Dan omhoog naar de boulevard. Een klein stukje mul zand, niet eens zo stijl, kost me meer energie dan de 'helling van Ed'.
En dan het laatste stuk. Het gaat steeds zwaarder maar de afdaling van de boulevard maakt dat ik het volhoud. Ik ga best diep op dat laatste stuk.
Weliswaar bijna uitgeput zie ik Marieke lopen en besluit het te proberen. Voor mijn doen een gigasprint en ik ga haar voorbij. Terecht laat ze dat niet gebeuren en zet er in die laatste meters ook zelf de vaart in waardoor ik de eindsprint verlies. Mooie finish en uitgeput zak ik een paar meter verderop neer. "Wilt u misschien wat drinken", vraagt een mevrouw van de EHBO na een tijdje.. Ach ja, doe maar denk ik. Welnee ik denk niet. Ik weet alleen 'graag' uit te brengen.
Even later gaat het weer. Zonder brood, krentenbollen of roggeknar zoals bij de vorige sponsor van deze loop keer ik huiswaarts.
In 26.38 heb ik deze zandbak doorgeploegd en dat vind ik niet slecht.

Clubcircuit AC–Leiderdorp – 31 oktober 2009 – tijd: 25.55
De winter is in aantocht. Het is koud, en volgens de krant komen we dicht bij de 10 graden. Waarschijnlijk ligt door de wind de gevoelstemperatuur er al onder. Maar, de zon schijnt al zijn er grote wolkenpartijen en wordt er later regen verwacht.
Bij vertrek weet ik nog niet wat ik bij het Clubcircuit ga lopen. Mijn conditie is best goed maar het ontbreekt wat aan energie om die reden train ik de laatste weken ook al in een andere groep. Hoewel dat zorgelijk klinkt is dat het eigenlijk niet.
Mijn nieuwe baan kost veel energie. Alles is nieuw, nieuwe uitdagingen, nieuwe zorgen en nieuwe collega's en ik werk 36 uur in maar 4 dagen. Dat zal vanzelf wennen maar zover ben ik nog niet.
Dus moet er anders getraind worden en pas ik het programma aan de omstandigheden aan. En bij een Clubcircuit als vandaag kan ik zo'n 5 km best eens proberen. Maar twee keer eerder liep ik 5 km; bij een Clubcircuit op 14 oktober 2006 in 24.56 (omdat ik de volgende dag de Maliebaanloop liep) en vorige maand in Katwijk in 26.38. Kenners zeggen dat de korte afstanden goed zijn voor de snelheid en met 5 kilometer kan ik eens proberen er alles uit te gooien.
Zo gezegd zo gedaan. Na bij het AC–restaurant binnen warm geworden te zijn togen we naar de start. De 5 gaat snel, en dus snel weg. Dat ben ik nog niet gewend en ik zag dan ook snel mensen vooruit lopen. Het was een vlak en heel recht parcours met goed zicht op de anderen voor mij. Na een ruime kilometer had ik een vast tempo en zag dat de afstand tot de voorliggers niet veel groter meer werd. Hoe het achter me ging wist ik niet. We liepen onder aan het talud van snelweg met zich op het weiland. Van de snelweg merkte je weinig.
Bij 2 kilometer moesten we rechtsaf en dat zou betekenen dat Marjolein, traditiegetrouw het keerpunt in zich zou komen. Ik schat in dat het 2km–punt toch wat verder na de bocht was want dat keerpunt was wel erg ver weg nog.
Met de aanmoediging van Marjolein, "op naar de koffie met gebak" nam ik het keerpunt maar zakte daarna wel iets af. Cijfers heb ik niet, de batterij van mijn loophorloge was leeg. Voorbij het 3km–punt ging het weer wat beter en, dat is het voordeel van de 5, dan is het eind al in zicht.
En ik was van plan na 4 kilometer nog wat aan te zetten maar na het tunneltje met in de verte de finish manifesteerde zich in mijn rechterzij een flink stekend gevoel. Het was met duwen en ademhaling niet te stoppen. Dat was balen en de versnelling kon ik slechts doen op de laatste tientallen meters. Waarom Peter me zo aanmoedigde merkte ik bij binnenkomst, 25.55. Dus net onder de 26 minuten.
Nu ik niet achterin de 10 km liep kon ik ook bijna alle anderen eens binnen zien komen en daarna sloten we uiteraard af met koffie in het restaurant.

Ter Speckeloop–Lisse – Zorg en Zekerheidcircuit
6 december 2009 – tijd: 56.29

Wie Ter Specke zegt, zegt regen. De loop in de eerste week van december heeft het natuurlijk niet makkelijk want het is een slecht jaargetijde. Ofschoon het vorig jaar wel droog was hadden we de waterhoos twee jaar geleden nog vers in het geheugen. Dit jaar ook weer regen. Al was dat niet voor iedereen. Rond 12 uur begon het te miezeren, ik passeerde toen net de 9km en langzaam maar zeker zette de bui aan.
Maar de start was voor eenieder droog geweest. Ik startte rustig en wat achterin en hield rekening met het feit dat ik niet in mijn optimale periode zit. In het begin is het ook even plek zoeken, de weg is best smal en er zijn lopers die na de start van achteren naar voren komen. Zelf moest ik ook wat mensen voorbij en kwam redelijk snel bij iemand die mij tempo leek te hebben. Jos, tenminste zo noemde iedereen de grote lange blond-witte man, want hij leek iedereen te kennen kon ik goed bijhouden en soms voor, soms achter bleven we bij elkaar in de buurt.
Het parcours, een simpele rechthoek is niet verrassend en niet spectaculair. Zo je nog oog hebt voor de omgeving is het wijds, waar normaal bollen groeien en beetje bosrand. Anderzijds maakt de simpele vierhoek het wel weer overzichtelijk. De eerste 2 kilometer tegen de wind in, met niet zoals anders een rare lus extra. Dan haaks erop, de verkoelende wind valt weg en het blijkt toch redelijk warm, het was boven de 10 graden. Dat stuk kostte dan ook meer moeite.
Daarna voor de wind langs het bos, soort van vals plat. Mijn kilometertijden waren, niet groots, steeds tussen de 5.45 en 6 minuten.
De 5 km passeerde ik bij 27.59 en daarna ging ik iets sneller, mede door de verkoeling. Daarna ging het moeilijker, bij 7 km moest ik Jos, volgens mij dan, loslaten. Maar de afstand werd wel groter maar ik wist het gat toch niet al te groot te laten worden. Niek "stoof" voorbij en sprak mij moed in en gaandeweg passeerde ik nog een clubgenote.
Zoals gezegd, 9 km en toen lichte regen. Ik voelde de benen, het werd moeilijker de kilometertijden hadden heel dicht tegen de 6 minuten aangelegen. Maar in het zich van de finish wil ik er graag alles uitgooien en dat lukte ook deze keer zelfs nog. Na de laatste bocht, heel voorzichtig, het werd modderig, langs de schuur de baan op.
Dat moet nog wel lukken, dacht ik toen ik een paar mensen voor me zag. Aanzetten en uiteindelijk deed ik de laatste kilometer in 5.19. De eindtijd was met boven de 55, zo ongeveer mijn nieuwe norm, niet geweldig.
In de stromende regen wachtten we op Willem die in diezelfde regen met 1.14.14 een PR neerzette op de 15 km en Ingeborg die al met 1.08.12 binnen was maar, heel verstandig, even was gaan douchen. Tijdens de terugrit constateerde we dat we geluk hadden gehad want de regen viel met bakken uit de hemel. Ter Specke, ten voeten uit.

omhoog    2004    2005    2006    2007    2008    2010    2011    2012    2014    2015    2016