www.tvhouten.nl 

de geschiedenis 2008

Runnersworld Bosloop Leiden - 6 jan 2008 - tijd: 55.11 Zorg en Zekerheidcircuit
Een stralende winterdag, helder en zonnig en niet eens zo koud als de dagen ervoor. Tijdens het lopen bedacht ik me dat ik wel minder laagjes–over–elkaar had kunnen doen.
Een vliegende start, immers het startpistool en de starter waren zoek. Dus ineens begon de massa te lopen. Okay, ook goed.
De flessenhals bij de uitgang van het veld door en toen de nog van vorig jaar bekende route; Kempenaerstraat, Oegstgeesterweg en klimmen om de Trekvaart over te gaan. Het ging in een redelijk tempo. Na een paar weken bijna stil gestaan te hebben was het wel weer even wennen maar het liep niet slecht.
Al vrij snel na de start zag ik twee andere lopers, loopsters om precies te zijn, die het zelfde tempo hadden als ik. Eén ervan ben ik kwijtgeraakt, de ander niet (startnummer 308 – Lily, nog bedankt!). Het lukte om dicht bij te blijven. Ze liep, met oortjes in, denk ik op muziek. Na twee kilometer kon ik iets versnellen. De 'afdaling' naar de Haarlemmerweg gaf een beetje vaart.
Op de rondweg van de Merenwijk bleef ik het tempo volhouden. De zon kwam goed door en ik voelde de warmte.
We gingen 'bovenlangs' door de polder waar ik wat tempo liet zakken en er gingen wat snelle mensen voorbij. We doken de wijk weer in op het 5–kilometerpunt en de klok gaf 27 nogwat aan. Een redelijk tijd.
De smalle Broekweg, tussen de bomen door was aangenaam lopen maar ik zakte af. En ja hoor, daar kwam ze, mijn tegenloopster zal ik maar zeggen. En dat niet alleen, het werd nog erger. Na de 6 kilometer groeide het gat. Maar het werd toen niet meer groter.
Het werd een zwaar stuk naar het Leidse Hout. In het Hout zag ik Sonja, die maande me nog tot kalmte maar ik probeerde, zoals altijd de laatste kilometer toch nog te versnellen. Maar dit keer bleef het beperkt tot een klein sprintje vlak voor de finish
Ik dacht dat er 56 op de klok stond maar de uitslag gaf 55.11. Een minuut verschil met vorig jaar. Viel mee.

Puinduinrun - 27 jan 2008 - tijd: 41.39 RTC Den Haag
Ondanks de ontbering van vorig jaar lokte deze Puinduinrun toch weer. Slechts 7 kilometers, maar met een hoogte verschil van vele tientallen meters, te overbruggen met trappen, zandpad en steile afdalingen.
Daar sta je zondagochtend om 8 uur voor op.Een bijzonder zwaar parcours en wederom een uitputtingslag. Maar ik begin er toch weer vol goede moed aan.
Na het –wel erg harde– startschot even een stukje vlak, dan omhoog het zand op en een afdeling, best stijl, even rond de vijver, dat gaat makkelijk en dan de eerste trap omhoog. Beetje opstopping maar ondanks dat, het is te hoog. Lichtvoetig omhoog hou je niet de hele trap vol. Ik ben vergeten de treden te tellen maar honderd? Minstens.
Dan de helling naar beneden en een smal bruggetje met aan een kant een leuning. Let op, want het is glad. Dan weer omhoog en na een kleine afdaling nog eens een keer. Twee trappen, snel volgend. Tijd om in de afdaling bij te komen is er niet echt.
De Puinduin is een opgeworpen duin zonder veel hoge begroeiing. Boven op het duin vang je veel (koude) zeewind. De wind is minder ijzig dan vorig jaar, en ondanks het feit dat de zon doorbreekt en het op de windvrije stukken warmer wordt koel je boven op toch weer behoorlijk af.
Het laatste stuk van de eerste ronde is vlak, het is de uitloop naar start en finish. Ik passeer net na 21.50. En begin aan de tweede ronde. De lopers die één ronde doen zijn afgevallen en het is iets rustiger. Daardoor kan ik op de afdelingen, die me heel goed afgaan, goed vooruit komen.
Maar het is zwaar. Sommige trappen doe ik gewoon lopend maar de rest van het parcours kan ik geheel hardlopend doen. Al ligt het tempo wel wat lager. Vaak trek ik me op aan lopers in mijn omgeving maar nu niet het parcours vraagt alle energie.
Ik hou mezelf in, en weersta de verleiding om op het laatste vlakke stuk alle energie eruit te gooien. Ik realiseer me dat ik dat niet kan gebruiken, er moet nog meer vandaag. Toch lukt het nog een loper voorbij te gaan. Hij liep al langer in mijn nabijheid – in een geheel groen looppak –. Els en Wim moedigen me aan, de laatste meters nog en op 41.35 ofzo kom ik binnen. De tweede ronde was sneller dan de eerste ronde. Maar niet sneller dan vorig jaar. Dat volgend jaar dan maar…

1e Clubcircuit - 2 feb 2008 - tijd: 52.07 Clubcircuit Eiland van Ome Nick
Vorig jaar hier een PR gelopen. Tja en dat schept verwachtigingen.
We moesten even wachten, 'Ome Nick' had zich verslapen. Maar met een kwartiertje vertraging konden we van start.
Er was een goede opkomst volgens mij. Het was koud, ik denk zo'n graad of 5 maar langzaam kwam de zon door en de sneeuw of hagel in de berm smolt langzaam weg. Wat bleeft was de koude zuidenwind, zeg maar ijzig en door het wachten was iedereen, ondanks het inlopen toch koud geworden.
Even na de start wist ik het al; verkeerde tight aangetrokken. Het zat niet lekker, iets te ruim en zakte wat af. Dat was een missertje. Zowiezo zal ik blij zijn als de korte broek weer aan kan.
Het snelle en rustige parcours moest tweemaal worden afgelegd. We gingen snel weg en na 2,5 km weer terug met felle wind. Maar nadat we het tunneltje weer door waren liepen we in de zon. Het tempo was best hoog.
Vlak voor het keerpunt (5km) nog even aangezet, en met volle kracht de tweede ronde in.
Heel lang liep ik, met of vlak voor een aantal dames waaronder Sonja, maar de ruimte tussen hen en mij werd groter. Sonja, begreep ik later, liep niet lekker, ze was te hard gestart.
Maar doordat er niemand om me heen liep raakte ik ook het tempo wat kwijt. Willem riep nog wel dat ik een pr zou lopen maar dat leek me wat optimistisch.
Na 7,5 km, en weer tegen de wind in voelde ik het zakken en tot ongeveer een kilometer voor de finish was het ploeteren.
Bij de hoek, weer de Veurseweg op, zag ik de finish en probeerde er nog alles uit te halen, dat kan je goed zien meende Hein later. Het was een sensatie mij over de finish te zien komen.
Maar na twee cappucino en een appelpuntje met slagroom was ik weer helemaal hersteld

Roadrunnersloop - 10 feb 2008 - tijd: 54.28 Leidse Roadrunnersclub
Nog pas begin februari maar het was korte–broeken weer. Wat een zon, en wat een mooie dag.
De start op de Jacob van Campenlaan was krap en ik stond achteraan. Daardoor duurde het lang voor ik over de start ging, ook daarna toch nog even een smal stuk.
Mooi parcours, door Cronestyn naar de polder. Zo hier en daar 'verdwaalde' fietsers op het pad maar verder alle ruimte voor de lopers.
Ik had een redelijk tempo en was tevreden over bijna alles.
Natuurlijk was er voor de helft het dipje maar de omstandigheden waren zo goed dat het snel over ging
Merkte om me heen al snel een clubje met het zelfde tempo. Dat liep lekker. We trokken elkaar op en met af en toe even wisselen hielden we het tempo vast. Zeker na het 5 km punt en we een lang smal polderpad terugnamen naar Zoeterwoude. Er leek even geen eind aan te komen, en het leek ook steeds warmer te worden. Strak blauwe lucht!
De Vrouwenweg op, toen hoopte ik dat er aan het eind geen verrassingen kwamen. Want ik begon het langzaam wel te voelen. Maar gelukkig het laatste stuk was niets meer en minder dan recht–naar–huis.
De tijd leek wat tegen te vallen maar met name op het eerste stuk door de drukte wat tijd verloren. Maar heerlijk gelopen, dus alle reden om tevreden te zijn.

Bruggenloop Rotterdam - 24 feb 2008 - tijd: 1.24.43 Fortis Bruggenloop

© Aktiefoto
(c)Aktiefoto bruggenloop_rotterdam

Rechts op de foto in het geel–groen Voorschoten97 shirt op de Brienenoordbrug.
Toen waren we al bijna op de helft en ging het lopen al steeds beter.
De start was rustig. Ik had van mijn trainer de opdracht gekregen rustig weg te gaan en vooral niet te snel. De 10 km ben ik gewend maar dit was 15 en dat vraagt toch een net iets andere krachtsverdeling. Daarnaast was ik niet omgeven door bekenden en,of clubgenoten en dat nodigt minder uit tot 'gekke dingen'.
Ik liep de eerste kilometers steeds in 5.30 of iets meer en na 4 kilometer had ik dus iets over. Maar na 5 km zat ik weer precies op 30 minuten. Dit tempo hield ik vast tot het 7 km punt.
Toen ging het sneller. Na 10 km had ik een paar minuten over, van mijn schema van 1.30 en na 12 kilometer bijna drie twee minuten. Na 13 kilometer ruim 3 en ja, toen moest het. Ik zag de mogelijkheid om op 1.25 binnen te komen. Maar dan moest er nogmaals versneld worden.
En dat lukte. Het tempo nog iets omhoog. Ik had het alle kilometerpunten en tijden in mijn hoofd, maar op die laatste kilometer ging toch alles eruit. Letterlijk en figuurlijk. Het moest en het kon. Ik trok alles uit de kast, toch gekke dingen dus, en haalde een geweldige tijd.
Veel beter dan bij de, vergelijkbare, Dam tot Damloop. Ik moest een van de omstanders vragen de aangeboden fles sportdrank open te draaien!

Het parcours was mooi en voor het grootste deel voor mij onbekend.
Eerst door Feijenoord, een mengelmoes van bedrijven en huizen en toen langs de kop–van– Zuid over de Erasmusbrug. Verder langs de Boompjes en een onbekend stuk buitenwijk van Rotterdam. Toen naar de Van Brienenoordbrug.
Leuke lus, zodat je de medelopers nog kon zien. Even zwaaien naar Ingeborg die een eindje achter me liep.
Brug over, toch wel mooi. Even op de foto dus. En toen na eerst over een industrie– achtig gebied met veel discount winkels en zo weer de wijk naar de Finish.
Goed weer, beetje frisse wind, maar voor mijn tempo kwam dat toch goed van pas.
Zeker, dit ga ik volgend jaar weer doen

Voorschotenloop - 9 maart 2008 - tijd: 59.06 (Zorg en Zekerheidcircuit)
De woensdag ervoor was ik door mijn rug gegaan en de twee dagen er na liep ik, zo zei iemand, als een honderjarige.
Maar de Voorschotenloop is onze eigen loop. Start en Finish bij Voorschoten 97 dus daar kon ik niet ontbreken. Voeg daarbij dat mijn moeder in de hulpploeg zat en dat bewegen gewoon altijd goed is als je door je rug gegaan bent.
Maar, anderzijds, het weer was heel slecht. Koud en, erger nog, nat!
Efin, vlak na de start begon ik mij af te vragen of dat wel goed ging. Anderen zagen het ook en Marjolein kwam al 'langszij' met de vraag of alles goed ging.
De klok halverwege wees precies 30 minuten aan. Maar mijn grootste zorg was: 'uitlopen'
Toen hield de regen op. Mijn lichaam werd warmer en ik kreeg het ritme te pakken. Het ging steeds makkelijker en aan het eind kon er zelfs nog een sprintje vanaf toch liet ik het in de eindsprint tegen iemand anders snel afweten. "Géén gekke dingen doen", dacht ik. En eerlijk gezegd lukte het me ook niet. Mijn eigen klokje gaf 58.47 aan maar de officiele tijd was 59.06. Ik was niet ontevreden gezien de omstandigheden.

Clubcircuit - het Geertje – 15 maart 2008 – tijd: 52.33 (Voorschoten 97)
Vorig jaar hier een toptijd gemaakt. En ik moet zeggen de omstandigheden waren goed. Fris maar niet al te koud, goede zin en een strak parcours. Dat wil zeggen een vrij rechtstuk, en terug en nog een keer.
Ik ging snel van start dat viel eenieder wel op en het lukte zelfs het tempo vast te houden. Al was ik wel bang dat het toch te snel op zou zijn.
Het 2,5 km punt haalde ik op 13.06. Mooi. Maar of ik dat kon vasthouden?
Aangemoedigd door het enthousiasme van de anderen met goede moed voorbij het (terug)keer punt. Net voor de 26.30 Iets gezakt dus maar nu kwam mijn dip, zoals vaak zo rond de helft.
Ik moest er behoorlijk aan trekken maar had houvast aan Corrie die achter me liep. Voor me liep niemand waar ik aan op kon trekken. Ik probeerde de afstand met Corrie te vergroten maar dat lukte niet. Als zij het tempo vasthield dan ik dus ook. Geen zorg dus.
Toen ging het zwaar. Het eind naar het laatste keerpunt. Ik had het gevoel dat Marjolein ineens veel verder stond. Rond de 40 veel passeerde ik haar.
Het tempo was iets teruggelopen. En de laatste 2,5 kilometer was echt afzien. Brullend en snuivend, Corrie die achter me liep begon zich al zorgen te maken, legde ik de laatste kilometers af.
Maar ik bleef een goed tempo vasthouden en de tijd was best goed. 52.33

Zandvoort Circuit Run – 30 maart 2008 – tijd: 1.11.43 (website)
Toen we met heel veel lopers in de trein onderweg van Haarlem naar Zandvoort waren barstte er nog een bui los. Dat was niet hoopgevend. Maar het beter! Aan de start zandvoortcircuitrun was het ondanks harde wind wel droog en met een kwartiertje vertraging konden we weg.
Doordat ik abonnee ben van Runnersworld zat ik in het eerste startvak en was dan ook bij de eerste ploeg lopers. Overigens werd dat langzaam minder natuurlijk.
Na de bekende bochten met de hellingen, zoals de Tarzanbocht, van het parcours gehad te hebben – we deden dat veel minder snel dan de formule–1 wagens – gingen we richting strand. Het zand was hard en er viel goed te lopen. Daarna weer de boulevard op en toen een nieuwe bui. Maar gelukkig duurde dat niet lang.
Naar beneden, het dorp in langs de winkelstraten. Veel publiek en in smalle winkelstraten is het leuk lopen.
Daarna het laatste stuk, een lange weg helemaal terug naar het parcours. Ik begon het te voelen. Ik besloot niet al te gek te doen en lekker door te lopen. Het viel nog best tegen. Voor wie 10 km gewend is, is 12 toch weer net anders en door het slechte weer maakte het er niet beter op. Toch was ik tevreden en het was een mooi parcours. Onderweg terug naar de trein brak de zon weer. Kijk, dat helpt!

bekijk hier de hoogteverschillen

VoordeSingelloop (9K) Singelloop Leiden– 18 april 2008 – tijd: 31.32 (Leidsch Dagblad – Singelloop)

Het merendeel van de mensen loopt dit gewoon voor de leuk. Ja, vooraan staan de echte lopers. Die maken hele snelle tijden en zijn bijna binnen voordat de laatste weg is.
De eerste kilometer wordt je door de mensenmassa voortgestuwd en is je tempo afhankelijk van de mensen die om je heen lopen. Maar daarna wordt het rustiger. Wel nog een scholier die ineens stopt en midden op de weg blijft staan, maar okee. Bij de Zoeterwoudseweg krijg je echt meer ruimte. Ik zat op een lekker tempo. Vast omdat, ondanks de koude wind bij de start, ik in korte broek liep. Ik hield een goed tempo. Nog even dacht ik het binnen het half uur te lopen maar dat was erg snel. Het einde viel wat tegen en daar verloor ik wat snelheid.
Maar de Singelloop had ik nog nooit zo snel gedaan. 31.32, niet slecht.

Omloop van Noordwijkerhout– 27 april 2008 – tijd: 56.19 (Zorg en Zekerheidcircuit)
Hoofdpijn, verkouden, hoesten. Dat ging aan deze loop vooraf. Ik twijfelde of ik zou gaan. Maar het was mooi weer en dit is een van de gezelligere lopen. Dus gaan!
Na de start had ik een goed tempo opgebouwd maar mijn conditie bleek niet optimaal en dat hield ik niet lang vol. Daarnaast kwam, wat wel fijn maar ook lastig was, de zon door en liep de temperatuur behoorlijk op. Toch lukte het om in het tweede gedeelte wat aan te zetten en na zo'n 7 kilometer begon ik alleen maar mensen voorbij te lopen. Dat voelt natuurlijk goed. Zeker op de laatste kilometer liep ik velen nog voorbij door extra versnellen. Ik had nog wat reserve. Toch viel de tijd iets tegen. 56.19, dat moet vooral de schuld van de eerste kilometers geweest zijn.

Halve marathon Leiden – 18 mei 2008 – tijd: 2.03.08
Hardstikke mooi weer. Frisse wind, beetje zon. Goed weer om te lopen dus.
Ik had een vrij constant tempo, zoals op het schema te zien is. Af en toe ietsje sneller dan weer ietsje langzamer. Veel bekenden langs de kant en halvemarathon2008_schema dat doet altijd goed. "Blijven leven, blijven lachten" riep Corrie en dat lukte wel. Pas na 14 kilometer, in de buurt van Station De Vink zakte het in, stroever. Het tempo was er effe uit. Het was een stuk met alleen zon en geen wind. De fietsbrug in de Stevenshof, in deze situatie een behoorlijke helling, maakte het niet makkelijker. Ofschoon ruimschoots aangemoedigd: hijgen en puffen. De afdaling maakte wat goed maar pas in de buurt van de Agaatlaan ging het beter. Ik kwam weer op krachten.
halvemarathon2008_Stevensho (12K) Ik zag dat ik nog op een redelijk schema liep en dat ik om gelijk te blijven voor de laatste twee kilometers nog zo'n 12 minuten had, dat gaf een uitdaging. Vanaf de Vondellaan is toch het einde in zicht, dus durfde ik nog meer te versnellen.
En inderdaad het ging sneller dan vorig jaar, iets. Maar geen PR. Volgend jaar dan maar.

Strandpaviljoen Sport – 31 mei 2008 – tijd: 50.00
Het was geen weer om lekker in de zon koffie te drinken maar wel om hard te lopen. Er stond wat wind maar dat was best lekker.
Met iets vertraging, Marjolein kon de juiste strandpaal niet vinden voor het keerpunt, gingen we weg. Stukje heen stukje terug en zo kwam je regelmatig de mensen tegen die veel harder en minder hard liepen.
Het zand was op enkele plekken nog zompig waardoor je net iets verder wegzakte, ook moest je hier en daar de golven en de watergeulen ontwijken. Daarmee werd het toch een pittige loop.
Even op gang komen. Na de helft ging het wat stroever, het noordelijke keerpunt lag wat meer in het rulle zand. Daarna een dipje tot ik voor de tweede keer Marjolein in het zicht kreeg waarmee de laatste terugweg zou beginnen. Op het eind nog even iets versnellen en toen had ik de ruim 9 kilometer in precies 50 minuten afgelegd.
Tijd voor koffie met een appelpuntje nadat we alle anderen ook hadden binnengehaald

Vlietloop – 7 sept 2008 – tijd: 56.07 website Vlietloop
Zou het droog blijven? Dat was de grote vraag. Het was voor aanvang al regenachtig maar ook benauwd. Koud was het niet. Ja, als je nat was en stilstond, dan werd je koud.
Bij de start was het net even droog. In een lekker tempo begonnen, veel medelopers gingen voorbij maar die waren toch sneller.
De bui kwam er aan, maar toen waren we al een eind op gang. Langs de Vliet liep het lekker en het tempo was redelijk. De 5 km passeerde ik in een ruime 26 minuten. Heel niet slecht voor dit weer bij de eerste loop van het seizoen.
Foto Nico Deckers
Vlietloop Foto Nico Deckers
Maar het werd erger. Na de 5 km een fikse bui. Volhouden. De echte snelle lopers kwam me tegemoet. Maar na de brug liep ik vanaf de Krimkade ongeveer alleen niemand voor me, niemand achter me en geen publiek. Dat is wel saai en dat kost ook snelheid want niemand om je aan op te trekken.
Toch aan het eind even aantrekken. Maar het was benauwd, en nog meer regen.
De klokt tikt verder en vlak voor de 54 minuten kwam ik de 10 km over. Niet slecht.
De finish komt in zicht. John van Haasteren, die microfonist is, ziet me aankomen. Dus iedereen weet dat ik binnen ben. Pittig, was het!

Dam tot Damloop– 21 sept 2008 – tijd: 1.32.52 website Dam tot Damloop
Zonnig en nog best warm. Pas om 13.20 uur gestart. Ik zat met een aantal anderen in de thumb_mexxploeg (10K)de Mexx-ploeg , maar we waren op tijd in Amsterdam. Eerst gezellig koffie, lekker relaxen.
Een mooie dag, dat zeker. De zon bleef schijnen, al zagen we wat wolken en de wind was af en toe fris
Een snelle start en door de warme tunnel, benauwd. Daarna afwisseling, zon en schaduw. Na de tunnel kwam Annet me voorbij en het lukte me zowaar haar wat bij te houden. Zij was minder in vorm en ik blijkbaar iets meer. Want normaliter lukt het me niet.
We trokken elkaar op. Bij de 8 km zakte ik wat in maar ik wist toch vast te houden en met zoveel mensen om je heen trek je je makkelijk op. Ook Annet verdween niet uit het zicht. De 10 km was de open weg, en daar lukte het weer wat sneller te gaan. Maar bij 12,5 zakte ik weer wat. Dan ineens Ed aan de kant en op de foto.
Ik begreep dat Annet niet ver achter me zit en even later komt ze weer voorbij. Daarna volgde het stuk Zuiddijk, smal druk maar wel heel gezellig als staat de muziek soms wel heel hard.
Even voel ik zelfs een pijn in mijn zij maar die verdwijnt als ik een paar maal diep adem en mijn lichaam goed rechtop hou.
Het kost me steeds meer moeite maar zodra ik de laatste brug zie lukt het me zowaar nog even te versnellen om naar boven te komen. Vlak daarvoor ga ik Annet voorbij.
Het allerlaatste stuk ga ik ongeveer tot het gaatje. Een eindsprint zit er niet in zoals vorig jaar, ik loop geen meter meer dan noodzakelijk en al op de mat kom ik tot stilstand.
Kapot!! maar wel een hele mooie tijd, ruim 7 minuten sneller dan vorig jaar, onvoorstelbaar. graphDamloop08
Daarna nog met de anderen napraten en genieten bij de Mexx Vip-tent.

Van Maanenloop - 27 sept 2008 - tijd: 56.49 AV Rijnsoever
Ondanks dat het eind september is, is het warm. Verrassend warm zelfs. Ik ging goed van start, want na 2 kilometer liep ik op een tijd van 52.30. In de volgende kilometer zak ik iets terug, en daarna gaat het weer iets sneller.
In de duinen is het met heuvel op heuvel af erg warm en is er weinig verkoeling. Na 5 km zit op een eindtijd van 53.12 maar dan moet ik het duin over naar het strand.
Ik klok dat me dat 4 minuten kost en eenmaal op het strand lukt het me niet meer zoveel snelheid te maken als ik had gehoopt. Weliswaar is het minder warm en geeft de zeewind verkoeling maar blijkbaar zit de Dam tot Damloop nog wat in de benen. En een clubje, net als vorig jaar waar ik me aan kan optrekken is er niet.
Vlak voor de finish staat Ed, en het lukt me nog een klein beetje te versnellen.
Geen toptijd wel een mooie loop. En met de gebruikelijke broodattractie fiets ik in het zonnetje naar huis.

Clubcircuit – Paviljoen Sport, Wassenaar – 4 okt 2008 - tijd: 50.50 (Voorschoten 97)
Gisteren feest en bij het opstaan regen. Aan strand harde koude wind en 8 graden. Het lijken niet de optimale condities. Maar in de duinen kwam toch de zon door, werd het warmer met wind mee en koel met wind tegen.
de laatste meters voor een toptijd Ik ging vrij snel van start. Het clubcircuit is altijd heen en terug, en voor de lange afstandslopers dat twee keer. De eerst heenweg dus vrij snel en best nog warm. Na het eerste keerpunt waar Marjolein stond; koele wind tegen, ging het iets minder maar ik wist voldoende tempo te houden en Corrie achter me te laten.
Toen de tweede keer - even getwijfeld zelfs mijn trui uit te doen-. Weer even aangemoedigd door de anderen begon ik enthousiast maar toch werd het moeilijker. Mijn tempo bleef hoog. Ed fietste voorbij en moedigde mij aan, "maar blijf heel", zei hij.
Voor mijn gevoel zakte ik wat af en het duurde veel te lang voor Marjolein weer in zicht kwam. Maar toen ik haar eindelijk weer voorbij was kreeg ik weer moed.
"Je kan meer dan je denkt", zei iemand laatst. Nou proberen dan maar. De laatste bochten en daar in de verte was de finish. Nog even hier de om de heuvel heen en dan ben ik er.
Jeetje wat duurt die heuvel lang. Maar toen, grote passen, aftellen, blazen en aller eruit.
En wauw: 50.50, okay geen persoonlijk record, maar toch een geweldige prestatie. Slechts twee keer was ik sneller op deze afstand.

Clubcircuit – 't Geertje, Zoeterwoude – 25 okt 2008 - tijd: 51.13 (Voorschoten 97)
Vroeg in de ochtend was het helder, en heel koud. Slechts een paar graden boven nul. Maar omdat het helder was werd het snel zonnig. Dus lopen in korte broek en T-shirt was een optie.
Het was een recht en strak parcours dat tweemaal gelopen moest worden.
Ik ging vrij snel van start en had een goed tempo, al vroeg ik me af of ik dat vol ging houden. Maar het eerste stuk was nog goed om warm te worden
Ik klokte 12.45 bij het eerste keerpunt (2,5km) dat zou 51 minuten zijn. Stomend liep ik terug, mijn bril was continue beslagen, het was warm en vochtig. Dik in de 25 was ik op de helft. Dat betekende dat ik zeer constant liep.
Na de 5 kwam de dip, maar ik wist vast te houden. En na 13.07 (38.43) was ik weer bij het keerpunt waar Marjolein riep: "Op naar de koffie", kijk dat helpt. En na het keerpunt zag ik dat er nog best veel achter me liepen. Corrie maande even tot voorzichtigheid en adviseerde me te blijven leven.
Het laatste stuk. Ik zag dat ik constant op een hartslag van 160 liep. Nu nog 2.5 km en dan was ik er, dat gaf moed. Ik zag iemand voor me, die overigens helemaal niet bij ons hoorde, maar die ik wel voorbij wilde. Ik moest versnellen en dat lukte nog. Iedere schaduw bracht merkbare verkoeling.
Ik zag steeds de anderen in de verte lopen, en hoorde al niets meer achter me. Corrie was stilgevallen op ik liep zo hard?
Uiteraard met het de finish in zicht moest er nog wat energie uitgeperst worden. De laatste 2,5 km liep ik in 12.35 een giga–50 minuten–tempo en geheel uitgeput kwam ik op 51.13 (volgens mij) dampend over de finish.
Maar na 1 fles water, 1 fles sportdrank en een puntje appelgebak met koffie was ik, voor mijn gevoel, volledig hersteld.


Clubcircuit –rest. Zijlstroom, Leiderdorp – 22 nov. 2008 - tijd: 54.20 (Voorschoten 97)
Vanuit mijn bed hoorde ik de storm en tikte de hagel tegen de ramen, toen ik naar buiten keek was alles wit.
Tja, nu kwam het aan op karakter. Maar toen we van start gingen waaide het weliswaar heel hart maar het was droog en ik zag zelfs blauwe lucht.
Het eerste stuk was recht tegen de wind is, niet bemoedigend. Ik dacht, als dit het is heb ik zeker een uur nodig. Maar langs De Zijl slingerend kwam er ook een stuk waarop ik wind mee had. Alsof je vanzelf ging. Het Zijlwater spatte zo hoog op dat je benen er nat van werden. Het laatste stuk voor Keerpunt Marjolein was weer flink op de wind. Je had al een hoop kracht nodig om rechtop te blijven.
Mijn tempo lag niet hoog, en het eerste stuk moest ik er duidelijk even inkomen. Maar gaandeweg ging het wel lekkerder. De ergste kou was overwonnen, behalve voor mijn handen dan. In de tweede helft wist ik zelfs het tempo ietsje te verhogen waar dat kon, want tussendoor werden we ook nog door een hagelbui overvallen.
De eerst 5 km deed ik in 27.24 en de tweede helft in 26.56.
Snel jack aan en naar de warme koffie met de appelpunt. Meer dan verdient na deze ontbering.


1 van de 4 Clingendael HRR , Den Haag – 30 nov 2008 - tijd: 54.43 (eigen klok) (The Hague Road Runners)
Koud, dat was het. Zeker 's ochtends vroeg en dan natuurlijk de twijfel hoeveel je aan moet. Op het laatste moment nog het thermoshirtje er tussenuit gehaald.
Uiteraard was Ed enthousiast dat we er waren. Te gast bij zijn eigen club. En ik moet zeggen zo rond kijkend, een leuke club.
Louise en Michel liepen 5, Willem, Marijke, Johan? en ik de 10.
snelheidsverloop Clingendael De start ging snel, dat zie je op het snelheidsverloop op het schema. Na de 3 zakte het weer wat beter. De bijna gebruikelijke dip voorbij de helft. En daarna trof ik een koppeltje waar ik bij aansloot, dat gaf een hoop vaart en het lukte me zelfs daar weer van weg te lopen.
Ondanks dat de loop drie ronden was, wat best vervelend lijkt viel dit mee. Het was een afwisselend stuk en een leuke omgeving. Mijn handen werden steeds kouder, en het begon ook licht te hagelen, sneeuwen beetje nattig. Maar de finish was in zicht.
Op het laatste stuk pepte Marijke me op en kon in nog even versnellen. De tijd was niet spectaculair. Maar het was een mooie loop.
In de sneeuw, helemaal wit, terug naar de auto.

Ter Speckeloop - 7 dec 2008 - tijd: 55.04 De Spartaan
Nadat we na dinsdag zo ongeveer verzopen en bevroren waren tijdens een training, zag deze ochtend er stralend uit. Een mooie winterse ochtend. Met z'n zessen in de auto naar Lisse. De stemming zat er goed in.
Bij de start was het druk. Ik stond vrij ver naar achteren en zat echt tussen de mensen. Dit werd niet snel minder waardoor de snelheid wat achterbleef.
Ook merkte ik dat ik toch teveel aan had. De zon was warm en ik had een laagje te veel. Maar ondanks de mensen en de zon, kwam ik zelf ook gewoon niet op gang.
De eerste ronde, 5 km, deed ik 28,18 Nee da's niet spectaculair.
Ik zakte nog even door maar toen ging het ineens beter, man voor man, vrouw voor vrouw liep ik naar voren. Mijn tempo lag fors hoger. In de verte een clubgenote, die kon ik hebben zo voor de 9. En ja, ik ging haar ruim voorbij.
Nog één kilometer. Han moedigde me aan: "nog een klein stukje". Ik bleef versnellen en bleef ook maar mensen voorbij gaan. Toen de draai naar de baan. Weer zag ik een clubgenoot lopen, versnelde maar dat was teveel. Ik hield vast en uitgeput bereikte ik de Finish.
De tweede vijf had ik dus in 26.46 gelopen; anderhalve minuut sneller.
Het was allemaal te weinig voor een mooie tijd, maar het was wel een gezellige loop.

snelheidsverloop Clingendael en Ter Specke

omhoog    2004    2005    2006    2007    2009    2010    2011    2012    2013    2014    2015    2016